Χθες, Κυριακή 15 Νοεμβρίου, η συντακτική ομάδα του StellasView, με τον Νέστορα Αναστάσιο, παρακολούθησε την παράσταση «Ήλιος με ξιφολόγχες» του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και πραγματικά έζησε μια συγκλονιστική θεατρική εμπειρία.
Η παράσταση, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την προηγούμενη χρονιά για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, επιστρέφει φέτος για δεύτερη χρονιά, αυτή τη φορά στη σκηνή του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Και η επιστροφή της δεν μοιάζει καθόλου τυχαία. Πρόκειται για μια παραγωγή που αξίζει να συναντήσει ξανά το κοινό της Θεσσαλονίκης, καθώς φέρνει στη σκηνή μια ιδιαίτερα φορτισμένη περίοδο της ιστορίας της πόλης, με τρόπο ζωντανό, πολυεπίπεδο και καθηλωτικό.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η Θεσσαλονίκη του 1931. Μια πόλη γεμάτη αντιθέσεις, κοινωνικές εντάσεις και πολιτικές συγκρούσεις. Η πυρπόληση του συνοικισμού Κάμπελ και η αντισημιτική επίθεση εναντίον της εβραϊκής κοινότητας αποτελούν το ιστορικό φόντο μιας αφήγησης που ξεπερνά τα όρια μιας αστυνομικής έρευνας. Ο ταγματάρχης Γόρδιος Κλήμεντος, τον οποίο υποδύεται υπέροχα ο Ορέστης Παλιαδέλης, καλείται να διερευνήσει μια υπόθεση που σταδιακά τον οδηγεί σε έναν ολόκληρο κόσμο συμφερόντων, πολιτικών αντιπαραθέσεων, εγκληματικών διαδρομών και ανθρώπινων παθών.
Εκείνο, ωστόσο, που ξεχωρίζει από την πρώτη στιγμή είναι η σκηνοθετική προσέγγιση της Ελένης Ευθυμίου. Η παράσταση διαθέτει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κινηματογραφική ροή. Οι σκηνές δεν διαδέχονται απλώς η μία την άλλη· μοιάζουν να γεννιούνται μέσα από την προηγούμενη, να ξεπροβάλλουν σταδιακά, με μεταβάσεις που θυμίζουν κινηματογραφικό μοντάζ. Οι αλλαγές πραγματοποιούνται με τέτοια φυσικότητα και οργανικότητα, ώστε ο θεατής δεν αισθάνεται ότι παρακολουθεί αποσπασματικές σκηνές, αλλά ένα ενιαίο, αδιάκοπο σκηνικό σύνολο.
Η σκηνοθεσία έχει ρυθμό, ακρίβεια και μια σχεδόν χορογραφημένη λειτουργία. Οι ηθοποιοί, οι κινήσεις, οι εικόνες και οι εναλλαγές των χώρων συνθέτουν μια διαρκή σκηνική κίνηση. Είναι σαν όλα να βρίσκονται σε μια αδιάκοπη συνεννόηση, σαν μια καλοδουλεμένη χορογραφία όπου κάθε πρόσωπο και κάθε σκηνή γνωρίζει ακριβώς τη θέση του μέσα στο σύνολο. Αυτή η αίσθηση συνέχειας είναι ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία της παράστασης.
Μέσα από αυτή τη σκηνική σύνθεση ξεδιπλώνεται ολόκληρη η κοινωνική και πολιτική ανθρωπογεωγραφία της Θεσσαλονίκης του Μεσοπολέμου. Η εβραϊκή κοινότητα, οι πρόσφυγες, οι καπνεργάτες, οι αριστεροί και οι κομμουνιστές, οι ακροδεξιοί και οι φασιστικοί κύκλοι, οι οικονομικά ισχυροί, ο υπόκοσμος, η νυχτερινή ζωή και η αστυνομία συνυπάρχουν σε ένα σύνθετο μωσαϊκό ανθρώπων και συμφερόντων. Κάθε ομάδα κουβαλά τη δική της ιστορία, τις δικές της αγωνίες και τις δικές της επιδιώξεις. Και όλες μαζί συνθέτουν μια πόλη που βρίσκεται σε διαρκή αναβρασμό.
«Η Θεσσαλονίκη του 1931 δεν ανεβαίνει απλώς στη σκηνή· ξεδιπλώνεται μπροστά μας σαν μια κινηματογραφική τοιχογραφία, όπου κάθε πρόσωπο κρύβει μια ιστορία, κάθε σύγκρουση αφήνει το αποτύπωμά της και η Ιστορία αποδεικνύει πως δεν έπαψε ποτέ να μας αφορά.»
Η παράσταση δεν αντιμετωπίζει την ιστορία ως μια σειρά από ημερομηνίες και γεγονότα. Την κάνει ανθρώπινη, της δίνει πρόσωπα, φωνές και αντιφάσεις. Αναδεικνύει τις κοινωνικές ανισότητες, τον φανατισμό, την πολιτική εκμετάλλευση, τη βία και τις εύθραυστες ισορροπίες μιας εποχής που άφησε βαθύ αποτύπωμα στην πόλη.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στο σύνολο των ηθοποιών, που υπηρετεί με συνέπεια και ενέργεια αυτή την απαιτητική σκηνική σύνθεση. Οι ερμηνείες λειτουργούν συλλογικά, χωρίς να χάνεται η ταυτότητα των επιμέρους χαρακτήρων. Η κίνηση, η εκφορά του λόγου και η παρουσία τους στη σκηνή συμβάλλουν καθοριστικά στη δημιουργία ενός κόσμου που μοιάζει να αναπνέει μπροστά στα μάτια του θεατή.
Ο «Ήλιος με ξιφολόγχες» είναι μια παράσταση που δεν περιορίζεται στην αναπαράσταση μιας ιστορικής περιόδου. Με όχημα τη σκηνοθετική ματιά της Ελένης Ευθυμίου, μετατρέπει την Ιστορία σε μια ζωντανή, κινηματογραφική και πολυφωνική θεατρική εμπειρία. Μια παράσταση με εντυπωσιακή συνοχή, δυναμισμό και ουσιαστικό περιεχόμενο, που αξίζει να δει κανείς.
Ξεχωριστή αναφορά αξίζει στο ίδιο το κείμενο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, αλλά και στη θεατρική διασκευή, που μεταφέρει στη σκηνή τον πλούσιο ιστορικό και κοινωνικό κόσμο του έργου με τρόπο ζωντανό και πολυεπίπεδο. Η δραματουργική επεξεργασία, με τη συμμετοχή της Ελένης Ευθυμίου και του Δημήτρη Ζάχου, αναδεικνύει τις διαφορετικές ιστορίες και τις παράλληλες διαδρομές των προσώπων, χωρίς να χάνεται η συνοχή της αφήγησης. Παράλληλα, η σκηνογραφία και τα κοστούμια της Ευαγγελίας Κιρκινέ, τα βίντεο του Δημήτρη Ζάχου, η μουσική και η κίνηση, καθώς και ο σχεδιασμός φωτισμών, συνθέτουν ένα ολοκληρωμένο σκηνικό περιβάλλον που υπηρετεί με συνέπεια την αισθητική και την ατμόσφαιρα της παράστασης. Είναι μια δουλειά στην οποία οι συντελεστές λειτουργούν ως ένα ενιαίο δημιουργικό σύνολο, συμβάλλοντας καθοριστικά στην κινηματογραφική ροή και στη δυναμική της σκηνικής αφήγησης.
Η επιστροφή της για δεύτερη χρονιά στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για όσους δεν πρόλαβαν να την παρακολουθήσουν πέρυσι, αλλά και για όσους θέλουν να ξανασυναντήσουν μια Θεσσαλονίκη που, μέσα από τη σκηνή, εξακολουθεί να μας μιλά για την ιστορία, τις πληγές και τις αντιφάσεις της.
StellasView – Είμαστε πάντα στην καρδιά των πολιτιστικών γεγονότων!
✍️ ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
Συντελεστές Παράστασης
Συγγραφέας: Γιώργος Σκαμπαρδώνης
Θεατρική διασκευή: Ελένη Ευθυμίου, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Δημήτρης Ζάχος
Σκηνοθεσία – Μουσική: Ελένη Ευθυμίου
Σκηνικά – Κοστούμια: Ευαγγελία Κιρκινέ
Βίντεο: Δημήτρης Ζάχος
Κίνηση: Τάσος Παπαδόπουλος
Φωτισμοί: Ζωή Μολυβδά Φαμέλη
Συνεργάτις μουσικός: Σοφία Καμαγιάννη
Βοηθοί σκηνοθέτη: Μαριάννα Αβραμάκη, Σοφία Μπλέτσου
Β΄ Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτης Ματζίρης
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Λήδα Σιμώτα Ελ Τζαγιούσι
Οργάνωση παραγωγής: Μαριλύ Βεντούρη
Φωτογραφίες: Mike Rafail | That long black cloud
Διανομή:
Μαριάννα Αβραμάκη, Ιορδάνης Αϊβάζογλου, Ελένη Δημοπούλου, Ελένη Θυμιοπούλου, Στέλιος Καλαϊτζής, Νάσος Κρέτσης, Δημήτρης Μορφακίδης, Χρυσή Μπαχτσεβάνη, Σοφία Μπλέτσου, Δημήτρης Ναζίρης, Χρίστος Νταρακτσής, Ορέστης Παλιαδέλης, Γρηγόρης Παπαδόπουλος, Σοφιανός Πεσιρίδης, Βασίλης Σπυρόπουλος, Φωτεινή Τιμοθέου, Γιάννης Τσεμπερλίδης και Κωνσταντίνος Χατζησάββας.



Κάντε το πρώτο σχόλιο