Ο σκηνοθέτης Γιάννης Μαυρόπουλος, μίλησε στο StellasView.gr και στην δημοσιογράφο Στέλλα Πέρπερα για την παιδική παράσταση που σκηνοθετεί, «Το Αηδόνι και ο Αυτοκράτορας» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και θα παρουσιάζεται στο Θέατρο Artbox Fargani από την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου.
Πώς προέκυψε η ιδέα να διασκευάσετε το παραμύθι «Το Αηδόνι και ο Αυτοκράτορας» με τόσο επίκαιρο τρόπο, εστιάζοντας στη σχέση του ανθρώπου με την τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη;
Ήταν ένα παραμύθι που μας συγκινούσε ανέκαθεν, γιατί μιλά σε πολλαπλές αναγνώσεις για τη φιλία, την αξία της μουσικής και την ελευθερία. Πόσων μάλλον στις μέρες μας, που οι δυνατότητες που μας προσφέρει η τεχνολογία γίνονται παράλληλα και προκλήσεις που μας θέτει. Και ειδικά για τα παιδιά, που πλέον «γεννιούνται» μέσα στις συσκευές, την ανεξάντλητη πρόσβαση στην πληροφορία (ορθή και λανθασμένη), την ψηφιακή επικοινωνία. Ο Άντερσεν με έναν παράδοξο τρόπο, έγραψε το 1843 ένα εντελώς προφητικό παραμύθι, όπου ένα αηδόνι καλείται να «ανταγωνιστεί» ένα τεχνητό πουλί, αλάνθαστο, πολυμήχανο, πάντα διαθέσιμο, μα φυσικά, χωρίς ενσυναίσθηση.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στην προσέγγιση αυτής της σύγχρονης και βαθιάς θεματικής για ένα παιδικό κοινό;
Το μεγαλύτερο στοίχημα για μας, δραματουργικά και παιδαγωγικά, ήταν να μην εμφανίσουμε την τεχνολογία ως «δαίμονα» ή ως τον απόλυτο «κακό». Δεν υπάρχουν πια τέτοιοι και τα παιδιά το καταλαβαίνουν αυτό με πολύ πιο ανοιχτό μυαλό από εμάς τους μεγάλους.
Είναι ευλογία να μπορώ χάρη στην τεχνολογία να συνομιλώ με ένα συγγενή με εικόνα και ήχο ένα στην άλλη άκρη του κόσμου, να έχω τη δυνατότητα να απολαμβάνω ένα έργο τέχνης, να θεραπεύομαι ή να προλαμβάνω ασθένειες που δεν θα μπορούσα να προλάβω πριν 50 ή και 20 χρόνια. Το ζήτημα είναι πώς μπορώ να διαχειριστώ τις εξελίξεις. Να χρησιμοποιώ τις νέες τεχνολογίες αντί να με χρησιμοποιούν. Οι δυνατότητες τρέχουν με την ταχύτητα του φωτός και εμείς ως άνθρωποι λαχανιάζουμε να τις προλάβουμε, συχνά χάνοντας τον εαυτό μας, χάνοντας στιγμές.
Θέλουμε τα παιδιά να χαρούν το πρωινό τους, να απολαύσουν τη μουσική και το χορό, να αγαπήσουν όλους τους ήρωες και να βγουν έξω από το θέατρο συζητώντας για τη γοητεία της «αλάνθαστης τεχνολογίας» αλλά και του «ανθρώπινου λάθους».
Θέλουμε μέσα από το μύθο να θυμίσουμε την αξία της φιλίας, της δια ζώσης επαφής, ακόμα και του συμβιβασμού και του κόπου που απαιτεί μια διαπροσωπική σχέση. Αυτά η τεχνολογία δεν μπορεί να τα αναπληρώσει με καμία παιχνιδομηχανή, κανένα κοινωνικό δίκτυο και κανένα ανθρωπόμορφο «φίλο» ή βοηθό.
Πώς πιστεύετε ότι η θεατρική τέχνη μπορεί να συμβάλει στην κατανόηση και την κριτική σκέψη των παιδιών σχετικά με την τεχνολογία και τις επιπτώσεις της;
Όπως έκανε το θέατρο από την εποχή του Σοφοκλή, με όποιο θέμα κι αν καταπιανόταν. Μέσα από το μύθο, την παραβολή, το γεγονός, να θέσει τα ερωτήματα στο κοινό (παιδικό ή ενήλικο, πολλές φορές αλλάζουν μόνο οι φόρμες), να το ψυχαγωγήσει μέσα από αυτόν και να τον βάλει να σκεφτεί «τι θα έκανα εγώ στη θέση του ήρωα, τι κάνω εγώ στη ζωή μου σε αντίστοιχες περιπτώσεις ή τι θα ονειρευόμουν να κάνω;».
Τα διαδραστικά μέρη της παράστασης βάζουν τους μικρούς θεατές σε αυτή τη διαδικασία, αφού ρωτάμε τη δική τους γνώμη για όσα βλέπουν και το συζητάμε σαν ομάδα.
Ποιο μήνυμα θέλετε να αποκομίσουν τα παιδιά από την παράσταση και πώς το μεταφέρετε μέσα από τη σκηνοθεσία και την ερμηνεία;
Δεν θέλουμε τόσο να δίνουμε μηνύματα, όσο να ενεργοποιούμε τη σκέψη και το θυμικό! Θέλουμε τα παιδιά να χαρούν το πρωινό τους, να απολαύσουν τη μουσική και το χορό, να αγαπήσουν όλους τους ήρωες και να βγουν έξω από το θέατρο συζητώντας για τη γοητεία της «αλάνθαστης τεχνολογίας» αλλά και του «ανθρώπινου λάθους».
Ποια ήταν η αντίδραση των ηθοποιών και της ομάδας στη διαδικασία να ερμηνεύσουν ένα τόσο πρωτότυπο και επίκαιρο έργο;
Οι δύο από τους τρεις ηθοποιούς, ο Δημοσθένης και η Βικτώρια, είναι αυτοί που έκαναν και τη διασκευή, επομένως όπως καταλαβαίνετε, το χάρηκαν πολύ που θα έπαιζαν!! Η πραγματικότητα είναι ότι κάναμε πολύ «θερμές» κουβέντες αλλά και πολλές δοκιμές, στην προσπάθεια να δούμε πως «συμπεριφέρεται» σήμερα μια μηχανή Τεχνητής Νοημοσύνης» και πώς συμπεριφερόμαστε εμείς απέναντί της, ώστε να γραφτεί το κείμενο αλλά και να ερμηνευτούν οι χαρακτήρες κρατώντας αυτή την αναλογία ζωντανή και έκδηλη μέσα στο έργο. Πιστεύουμε ότι το αποτέλεσμα θα ψυχαγωγήσει αλλά και θα ενεργοποιήσει τη σκέψη μικρών και μεγάλων θεατών.
Θέλουμε μέσα από το μύθο να θυμίσουμε την αξία της φιλίας, της δια ζώσης επαφής, ακόμα και του συμβιβασμού και του κόπου που απαιτεί μια διαπροσωπική σχέση. Αυτά η τεχνολογία δεν μπορεί να τα αναπληρώσει με καμία παιχνιδομηχανή, κανένα κοινωνικό δίκτυο και κανένα ανθρωπόμορφο «φίλο» ή βοηθό.
Υπάρχουν μελλοντικά σχέδια ή προτάσεις για περαιτέρω παραστάσεις ή έργα που να ασχολούνται με το ίδιο θέμα ή άλλα σχετικά ζητήματα;
Νομίζω ότι, θέλοντας και μη, το θεατρικό δυναμικό θα συνεχίσει να ασχολείται με το θέμα αυτό. Όπως ασχολείται όλος ο δημόσιος λόγος. Δεν προλαβαίνουμε ως ανθρωπότητα ούτε καν να καταγράψουμε τα τεχνολογικά άλματα, πόσων μάλλον να τα διαχειριστούμε. Η γνησιότητα προσώπων και γεγονότων, η επικοινωνία, η ίδια η βίωση εμπειριών αμφισβητείται ήδη και πιστεύω ότι είναι μοιραίο να ασχοληθούμε με τη νέα εποχή που έχει ήδη έρθει (ενίοτε και χωρίς εμάς) για εμάς!
Συνέντευξη: Στέλλα Πέρπερα
Trailer Παράστασης:
Πληροφορίες Παράστασης
Το Αηδόνι και ο Αυτοκράτορας 
Κυριακές 27/09 – 18/10 στις 11:30
Χορηγός επικοινωνίας: StellasView.gr
Πρόκειται για μια πρωτότυπη και βαθιά επίκαιρη διασκευή του αγαπημένου παραμυθιού, η οποία έρχεται να συνομιλήσει με τα παιδιά του σήμερα για το πιο φλέγον ζήτημα της εποχής μας: τη σχέση του ανθρώπου με την τεχνολογία, τις οθόνες και την τεχνητή νοημοσύνη (AI).
Υπόθεση
Ο Αυτοκράτορας της Κίνας μαγεύεται από το τραγούδι ενός μικρού αηδονιού που ζει ελεύθερο στο δάσος και αποφασίζει να το φέρει στο παλάτι. Μια μέρα, όμως, όταν του κάνουν δώρο ένα εντυπωσιακό, μηχανικό αηδόνι παύει να αναζητά την παρουσία του παλιού του φίλου. Μπορεί άραγε μία τέλεια μηχανή να αντικαταστήσει την πραγματική παρουσία, ή την φιλία;
Λίγα λόγια για τη παράσταση
Τι είναι αληθινό και τι τεχνητό; Τι σημαίνει ουσιαστική επικοινωνία σε μια ψηφιακή εποχή; Μέσα από την αντιπαράθεση του αληθινού αηδονιού με το τεχνητό, μηχανικό πουλί, το έργο διερευνά αν τελικά αυτό που είναι αληθινό χρειάζεται να είναι και τέλειο.
Η παράσταση συνδυάζοντας αρμονικά το θέατρο, το τραγούδι και τον χορό εισάγει τα παιδιά στη μαγεία της ανατολικής αισθητικής και ιστορίας. Μέσα από μια ποιητική «σύγχυση» της παλιάς και της νέας εποχής, το έργο πραγματεύεται με χιούμορ και γρήγορο ρυθμό πανανθρώπινες αξίες όπως η πλάνη, η μοναξιά, η μεταστροφή, η μετάνοια και, τελικά, η συγχώρεση.
Διαδραστικός χαρακτήρας
Με προτεραιότητα την παιδαγωγική λειτουργία του θεάτρου, η παράσταση περιλαμβάνει ειδικά σχεδιασμένα διαδραστικά μέρη. Οι μικροί θεατές δεν παρακολουθούν παθητικά, αλλά καλούνται να πάρουν θέση, να εκφράσουν τη δική τους γνώμη και να βοηθήσουν τον Αυτοκράτορα να βρει την αλήθεια του.
Σκηνοθεσία: Γιάννης Μαυρόπουλος
Παίζουν: Λέανδρος Αραβιάδης, Βικτώρια Σισκοπούλου, Δημοσθένης Μιχαηλίδης
Παραγωγή: Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο & Εταιρεία Θεάτρου TrueStory
Artbox Fargani
Αγίου Παντελεήμονος 5, Καμάρα
Θεσσαλονίκη Παραστάσεις
Κυριακή 27/09 στις 
11:30 π.μ.
Κυριακή 04/10 στις 11:30 π.μ.
Κυριακή 11/10 στις 11:30 π.μ.
Κυριακή 18/10 στις 11:30 π.μ.
Διάρκεια: 65′ λεπτά
Τιμές εισιτηρίων:
Γενική είσοδος: 10€
Προπώληση:
https://www.more.com/…/children/aidoni-aytokratoras/
….
Βρείτε μας στα social media του StellasView:
Facebook: https://www.facebook.com/Stellasview/
Instagram: https://www.instagram.com/stellasview.gr/
Youtube: https://www.youtube.com/c/StellaPerpera/
Tiktok: https://www.tiktok.com/@stellaperpera/
Viber: StellasView.gr
Twitter X: https://twitter.com/StellaPerpera/
Κάντε το πρώτο σχόλιο