Η συντακτική ομάδα του StellasView, με τον Νέστορα Αναστάσιο, βρέθηκε χθες, Πέμπτη 23 Ιουλίου 2026, στο Θέατρο Δάσους και παρακολούθησε την παράσταση των παραστάσεων του φετινού καλοκαιριού.
Και πραγματικά, από πού να αρχίσει κανείς;
Από την πρώτη στιγμή που ανοίγει ο κόσμος της παράστασης, καταλαβαίνεις ότι δεν πρόκειται να παρακολουθήσεις μια συμβατική εκδοχή των «Εκκλησιαζουσών». Οι «Εκκλησιάζουσες | ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ», η ανατρεπτική κωμωδία του Αριστοφάνη, επιστρέφουν το καλοκαίρι του 2026 μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Θέμη Μουμουλίδη και μετατρέπονται σε ένα μεγάλο, εκρηκτικό, λαμπερό και απολύτως σύγχρονο θεατρικό γεγονός.
Δεν παρακολουθείς απλώς ακόμη έναν Αριστοφάνη. Μπαίνεις σε ένα θεατρικό πάρτι όπου το γέλιο συναντά τη χαρμολύπη, η πολιτική σάτιρα το pop musical και η αρχαία κωμωδία το σήμερα. Και όταν τελειώνει, δεν θέλεις να φύγεις. Θέλεις κι άλλο.
Τι μπορεί να συμβεί αν μια μέρα οι γυναίκες αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας;
Το ερώτημα του Αριστοφάνη παραμένει εκπληκτικά επίκαιρο. Όμως εδώ δεν έχουμε απλώς μια αναπαράσταση της αρχαίας κωμωδίας. Έχουμε τις «Εκκλησιάζουσες» αλλιώς. Πολύ αλλιώς.
Η 5Η ΕΠΟΧΗ και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου παρουσιάζουν μια παράσταση που μοιάζει με ένα εκρηκτικό θεατρικό κοκτέιλ: baroque cabaret, pop musical, pop opera, πολιτική σάτιρα, κοινωνικό σχόλιο και ατόφια αριστοφανική κωμωδία. Όλα αυτά μαζί, με έναν τρόπο που θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε ένα χαοτικό αποτέλεσμα. Εδώ, όμως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Όλα λειτουργούν.
Και λειτουργούν με έναν τρόπο που σε παρασύρει.
Ο Θέμης Μουμουλίδης δεν φοβάται να πάρει τον Αριστοφάνη και να τον βγάλει από το ασφαλές περιβάλλον μιας «κλασικής» παρουσίασης. Τον κάνει σύγχρονο, πολύχρωμο, μουσικό, κινησιολογικό, πολιτικό και βαθιά θεατρικό. Δεν προσπαθεί να τον εκσυγχρονίσει επιφανειακά. Τον αφήνει να συνομιλήσει με το σήμερα με τους δικούς του όρους.
Και ίσως αυτή η προσέγγιση να μην είναι τυχαία. Ο Μουμουλίδης έχει δείξει και στο παρελθόν ότι τον ενδιαφέρει να αναμετριέται με κλασικά έργα όχι ως «ιερά κείμενα» που πρέπει απλώς να αναπαραχθούν, αλλά ως ζωντανό υλικό που μπορεί να ξαναγεννηθεί στη σκηνή. Το είχαμε δει και στον «Δον Ζουάν» του Μολιέρου, που είχε παρουσιάσει στο ίδιο Θέατρο Δάσους, αρκετά χρόνια πριν.
Αν τότε ο Μολιέρος του έδωσε την ευκαιρία να αναδείξει την ανατρεπτική, σατιρική και θεατρικά απείθαρχη πλευρά ενός κλασικού έργου, σήμερα ο Αριστοφάνης μοιάζει να του προσφέρει το ιδανικό πεδίο για να πάει ακόμη παραπέρα.
Γιατί οι «Εκκλησιάζουσες | ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ» δεν αντιμετωπίζονται σαν αρχαία κωμωδία που πρέπει να «εκτελεστεί». Αντιμετωπίζονται σαν ένα ζωντανό θεατρικό υλικό που μπορεί να γίνει μουσική, εικόνα, ρυθμός, cabaret, pop opera και πολιτική σάτιρα.
Και αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη επιτυχία της σκηνοθετικής προσέγγισης.
Η παράσταση έχει ρυθμό. Έχει χιούμορ. Έχει εικόνες. Έχει μουσική. Έχει μια ασταμάτητη ενέργεια. Και κυρίως έχει αυτή τη σπάνια θεατρική αίσθηση ότι όλοι πάνω στη σκηνή διασκεδάζουν πραγματικά με αυτό που κάνουν. Και όταν οι ηθοποιοί διασκεδάζουν, το καταλαβαίνει και το κοινό. Το νιώθει. Το εισπράττει.
Στον ρόλο του Βλέπυρου, ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης είναι απολαυστικός. Είναι από εκείνους τους ηθοποιούς που δεν χρειάζεται να κάνουν πολλά για να προκαλέσουν γέλιο. Ένα βλέμμα, μια παύση, ένας τρόπος να σταθεί ή να πει μια ατάκα αρκούν. Και όμως, πίσω από την κωμικότητα του Χατζηπαναγιώτη υπάρχει πάντα κάτι περισσότερο. Μια μικρή σκιά. Μια ανθρώπινη ευαισθησία. Μια βαθιά τραγικότητα που κάνει το γέλιο του ακόμη πιο ουσιαστικό.
Ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης είναι ένας ηθοποιός που μπορεί να σε κάνει να γελάσεις αβίαστα και ταυτόχρονα να σε αγγίξει. Αυτό το παράξενο μείγμα γέλιου και συγκίνησης, αυτή η χαρμολύπη, είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα χαρίσματά του.
Στον ρόλο της Πραξαγόρας, η Μαρίνα Ασλάνογλου είναι πραγματικά καθηλωτική. Ένα πολυεργαλείο της σκηνής. Μια performer με απίστευτη ενέργεια, εκφραστικότητα και σκηνική ακρίβεια, που μπορεί μέσα σε ελάχιστες στιγμές να αλλάξει πρόσωπο, ρυθμό, ύφος και θερμοκρασία. Είναι καθηλωτική, απολαυστική και απόλυτα παρούσα σε κάθε στιγμή της παράστασης.
Και στον ρόλο του Κομπέρ, ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης προσθέτει τη δική του ιδιαίτερη σκηνική ενέργεια σε ένα σύνολο που λειτουργεί εξαιρετικά.
Μαζί τους, οι Ίντρα Κέιν, Φοίβος Ριμένας, Δήμητρα Βήττα, Μαρία Κυρώζη, Διονυσία Μπαλαμώτη, Ερωφίλη Παναγιωταρέα και Αναστασία Τζελέπη δημιουργούν έναν θίασο με εξαιρετικό ρυθμό, ομοιογένεια και ενέργεια. Κανείς δεν μοιάζει να βρίσκεται απλώς «εκεί». Όλοι συμμετέχουν σε αυτή τη μεγάλη σκηνική γιορτή.
Η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου είναι ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της παράστασης. Δίνει ρυθμό, ένταση και παλμό. Η κινησιολογική επεξεργασία και η χορογραφία της Πατρίσιας Απέργη προσθέτουν ένα ακόμη επίπεδο ενέργειας και μετατρέπουν τη σκηνή σε έναν ζωντανό οργανισμό που διαρκώς κινείται, πάλλεται και μεταμορφώνεται.
Τα κοστούμια της Βάνας Γιαννούλα και οι φωτισμοί του Νίκου Σωτηρόπουλου ολοκληρώνουν αυτόν τον ιδιαίτερο κόσμο, δημιουργώντας εικόνες που δεν παρακολουθείς απλώς — τις απολαμβάνεις.
Και κάπου εδώ βρίσκεται η μεγάλη επιτυχία της παράστασης.
Οι «Εκκλησιάζουσες | ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ» δεν προσπαθούν να σου κάνουν μάθημα. Δεν προσπαθούν να σου αποδείξουν ότι είναι σημαντικές. Δεν φοβούνται να είναι θεαματικές, υπερβολικές, φανταχτερές και απολύτως διασκεδαστικές.
Και την ίδια στιγμή, μέσα από όλη αυτή τη θεατρική έκρηξη, ο Αριστοφάνης παραμένει εκεί.
Το πολιτικό σχόλιο παραμένει εκεί.
Η κοινωνική κριτική παραμένει εκεί.
Το ερώτημα για την εξουσία, την κοινωνία και τον άνθρωπο παραμένει εκεί.
Απλώς τώρα τραγουδάει, χορεύει, σαρκάζει και φοράει τα πιο εντυπωσιακά θεατρικά του ρούχα.
Το χειροκρότημα στο τέλος ήταν θερμό, παρατεταμένο και απόλυτα δικαιολογημένο. Γιατί αυτή η παράσταση έχει κάτι που δεν συναντάς εύκολα: έχει χαρά. Έχει γενναιοδωρία. Έχει τόλμη. Έχει φαντασία. Και έχει αυτή την πολύτιμη ιδιότητα του καλού θεάτρου: σε κάνει, για λίγες ώρες, να ξεχνάς τα πάντα και να αφήνεσαι ολοκληρωτικά σε αυτό που συμβαίνει μπροστά σου.
Οι «Εκκλησιάζουσες» του Θέμη Μουμουλίδη είναι, για εμάς, η παράσταση των παραστάσεων του φετινού καλοκαιριού.
Μια παραστασάρα.
Ένα αριστοφανικό πάρτι.
Ένα πολιτικό musical.
Ένα baroque cabaret.
Μια pop opera.
Μια μεγάλη, τολμηρή και απολύτως απολαυστική θεατρική γιορτή.
🎭🔥 Η απόλυτη πρόταση του φετινού καλοκαιριού.
Αν θέλετε να δείτε τον Αριστοφάνη αλλιώς — πραγματικά αλλιώς — μην τη χάσετε.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ 5/5
📍 Θέατρο Δάσους
🎭 «Εκκλησιάζουσες | ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ»
Παραγωγή: 5Η ΕΠΟΧΗ | ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ
Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης
Απόδοση – Διασκευή: Νεφέλη Μαϊστράλη & Θέμης Μουμουλίδης
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Κινησιολογική επεξεργασία – Χορογραφία: Πατρίσια Απέργη
Κοστούμια: Βάνα Γιαννούλα
Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος
Στον ρόλο του Βλέπυρου: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης
Στον ρόλο της Πραξαγόρας: Μαρίνα Ασλάνογλου
Στον ρόλο του Κομπέρ: Κωνσταντίνος Ασπιώτης
Μαζί τους:
Ίντρα Κέιν, Φοίβος Ριμένας, Δήμητρα Βήττα, Μαρία Κυρώζη, Διονυσία Μπαλαμώτη, Ερωφίλη Παναγιωταρέα και Αναστασία Τζελέπη.
✍️ Νέστορας Αναστάσιος
Κάντε το πρώτο σχόλιο