Κριτική για την παράσταση “Ηλέκτρα”, του Σοφοκλή, με την Λένα Παπαληγούρα

Ήμασταν εκεί για εσάς, το StellasView.gr βρέθηκε με τον Νέστορα Αναστάσιο στο Θέατρο Κήπου, την Πέμπτη 13 Ιουλίου 2023 και παρακολούθησε την παράσταση “Ηλέκτρα”, του Σοφοκλή, με την Λένα Παπαληγούρα.

“Ηλέκτρα”, του Σοφοκλή

 

Η Ηλέκτρα (το έργο και ο ρόλος): 

Η Ηλέκτρα, που υποδύεται συγκλονιστικά η Λένα Παπαληγούρα αντιπροσωπεύει με τρόπο μοναδικό το βαρύ, ασήκωτο, εκδικητικό, και αιώνιο πένθος. Η Παπαληγούρα με την ερμηνεία της αναδεικνύει τη σχέση του πένθους μεταξύ της Ηλέκτρας και του γενικότερου ανθρώπινου πένθους, ως προσωπική και καθολική εμπειρία.

Το πένθος της Ηλέκτρας οφείλεται στη δολοφονία του πατέρα της, άνακτα του Άργους, τον Αγαμέμνονα, από τη μητέρα της την Κλυταιμνήστρα και τον εραστή της τον Αίγισθο, μετά την επιστροφή του Αγαμέμνονα στο Άργος, με τη λήξη του Τρωικού Πολέμου.

Στο έργο “Ηλέκτρα” του Σοφοκλή η ομώνυμη ηρωίδα και μαζί με τον αδερφό της Ορέστη επιδιώκουν τη δολοφονία της ίδιας του της μάνας, της Κλυταιμνήστρα. Η ανάγκη για τη διάπραξη της μητροκτονίας από την Ηλέκτρα και τον Ορέστη πηγάζει από την επιθυμία τους να εκδικηθούν για την αδικία που υπέστησαν και να αποκαταστήσουν την τιμή και τη δικαιοσύνη που πιστεύουν ότι τους έχει αφαιρεθεί.

Η Παπαληγούρα με την ερμηνειάρα της δίνει σάρκα και φωνή στον ρόλο της εκδικήτριας και μας μεταφέρει με απόλυτη πειστικότητα σε μία συνεχή κατάσταση αέναου πένθους και θλίψης για την απώλεια του πατέρα της ηρωίδας.

Η Παπαληγούρα με την ερμηνειάρα της δίνει σάρκα και φωνή στον ρόλο της εκδικήτριας και μας μεταφέρει με απόλυτη πειστικότητα σε μία συνεχή κατάσταση αέναου πένθους και θλίψης.

Η τραγωδία του Σοφοκλή αναδεικνύει τον εσωτερικό κόσμο της Ηλέκτρας και παρουσιάζει την πάλη της μεταξύ της ανάγκης για εκδίκηση και της πίστης της στην αξία της δικαιοσύνης. Η ανάμνηση του εγκλήματος και η αδικία που έχει υποστεί η Ηλέκτρα την καθοδηγούν σε όλες τις ενέργειές της και το πένθος της αντιπροσωπεύει την αντίδραση της ανθρώπινης ψυχής σε ανόητες και αδικαιολόγητες απώλειες.

Το πένθος της Ηλέκτρας, που τόσο παραστατικά υπηρετεί η Παπαληγούρα με την αποκαλυπτική της ερμηνεία, συμβολίζει επίσης το γενικότερο πένθος κάθε ανθρώπου. Οι δυσκολίες, οι απώλειες και οι αδικίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας. Καθένας από εμάς αντιμετωπίζει σε κάποια στιγμή τη ζωή του την απώλεια, την αδικία ή τη θλίψη, και η αντίδρασή μας σε αυτές τις καταστάσεις μπορεί να καθορίσει τον χαρακτήρα και την πορεία μας.

Στο έργο “Ηλέκτρα” του Σοφοκλή, η ανάγκη για τη διάπραξη της μητροκτονίας από την Ηλέκτρα και τον Ορέστη, τον οποίον υποδύεται με ορμή και φρεσκάδα ο νεαρός ηθοποιός Στρατής Χατζησταματίου, πηγάζει από την επιθυμία τους να εκδικηθούν για την αδικία που υπέστησαν και να αποκαταστήσουν την τιμή και τη δικαιοσύνη που πιστεύουν ότι τους έχει αφαιρεθεί.

Στο έργο αυτό ο ποιητής  δεν δικαιώνει τους ήρωες του έργου και απέχει από το να πάρει θέση, αφήνοντας τους μετέωρους και χαμένους. Οι χαρακτήρες παλεύουν με τις αντιθέσεις της ύπαρξης και της ανυπαρξίας, βρίσκοντας τον εαυτό τους ανάμεσα σε αυτά τα άκρα. Αυτό αντίκειται στην προσέγγιση άλλων τραγικών ποιητών που εξετάζουν το ίδιο θέμα και, με κάποιον τρόπο, δικαιώνουν τους ήρωες τους.

Η εξαιρετική ερμηνεία της Κλυταιμνήστρας από την Ελισάβετ Μουτάφη αποδίδει ζωντάνια και ένταση σε αυτόν τον ρόλο, ενώ τονίζει με τρόπο σύγχρονο τον πυρήνα της έμφυλης ανισότητας και αδικίας που έχει υποστεί η ηρωίδα.

Η Κλυταιμνήστρα: 

Η Κλυταιμνήστρα είναι μια θρυλική μορφή το έργου αυτού και η κεντρική φιγούρα της έμφυλη αδικίας και προδοσίας. Η εξαιρετική ερμηνεία της Κλυταιμνήστρας από την Ελισάβετ Μουτάφη αποδίδει ζωντάνια και ένταση σε αυτόν τον ρόλο, ενώ τονίζει με τρόπο σύγχρονο τον πυρήνα της έμφυλης ανισότητας και αδικίας που έχει υποστεί η ηρωίδα.

Η κύρια πράξη που συνδέεται με την Κλυταιμνήστρα είναι ο φόνος του συζύγου της, Αγαμέμνονα. Αυτή η πράξη αντιπροσωπεύει την έκφραση της απόλυτης προδοσίας: είτε από την Κλυταιμνήστρα προς τον σύζυγό της και τα παιδιά τους, είτε από τον Αγαμέμνονα προς την ίδια και την Ιφιγένεια.

Η Κλυταιμνήστρα, αισθανόμενη προδομένη και εξαπατημένη από τον Αγαμέμνονα, αποφασίζει να εκδικηθεί με τον φόνο του. Αυτή η πράξη συνιστά μια έντονη έκφραση της απόλυτης προδοσίας από την πλευρά της, καθώς σκοτώνει τον ίδιο τον σύζυγό της, τον πατέρα των παιδιών της, και ταυτόχρονα προξενεί θλίψη και πόνο στην Ηλέκτρα και τον Ορέστη.

Επιπλέον, η πράξη αυτή αντιπροσωπεύει και την προδοσία που η Κλυταιμνήστρα αισθανόταν απέναντι στον ίδιο τον σύζυγό της. Η απόφασή της να φονεύσει τον Αγαμέμνονα αποδεικνύει την έντονη αγανάκτηση και απογοήτευσή της, καθώς τον θεωρεί υπεύθυνο για τις αδικίες που υπέστη και την προδοσία και τον φόνο (θυσία) της Ιφιγένειας στην Αυλίδα.

Συνολικά, η πράξη του φόνου του Αγαμέμνονα αναδεικνύει την έντονη πολυπλοκότητα της Κλυταιμνήστρας ως χαρακτήρα, καθώς αποτελεί έναν συνδυασμό της αδικίας που υπέστη από τον σύζυγό της και την απόλυτη προδοσία που επιδεικνύει απέναντι σε αυτόν και τα παιδιά της και η Μουτάφη με από την μοναδική της ερμηνεία μεταδίδει την απελπισία και την ανασφάλεια μιας γυναίκας που έχει υποστεί αδικίες και προδοσίες και προσπαθεί να διεκδικήσει τη ζωή της μετά από αυτές τις εμπειρίες.

Η Κλυταιμνήστρα της Μουτάφη δεν είναι απλώς μια κακιά γυναίκα που δολοφόνησε τον σύζυγό της. Η ερμηνεία της ηθοποιού καταδεικνύει το ότι η ηρωίδα ενεργεί όπως ενεργεί ως αντίδραση σε μια σειρά αδικιών που υπέστη, όπως η θυσία της Ιφιγένειας, η απουσία του Αγαμέμνονα για δέκα χρόνια στον Τρωικό Πόλεμο και ο επαναπατρισμός του με την ερωμένη του Κασσάνδρα.

Η ηθοποιός ερμηνεύει εξαιρετικά την αδικημένη γυναίκα, και αναδεικνύει αυτό που θέλει και ο ίδιος ο ποιητής να μας δώσει με το έργο:  τη μη συναισθηματική εμπλοκή με τους ήρωες και την απόδοση ενός ζοφερού θρύλερ χωρίς να παίρνει θέση υπέρ ή κατά των ηρώων, αλλά απλά φωτίζοντας τον καθένα από τους χαρακτήρες του έργου.

Συνολικά, η Κλυταιμνήστρα, όπως υποδύεται από την Ελισάβετ Μουτάφη, αποτελεί μία συμβολική μορφή που αναπαριστά την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης φύσης, την αντίθεση μεταξύ δικαιοσύνης και αδικίας, καθώς και την ανάγκη των γυναικών να αγωνιστούν για την επιβίωσή τους.

Ο Ορέστης:

Ο Ορέστης, αδελφός της Ηλέκτρας, αποτελεί τον άλλο βασικό χαρακτήρα που συμμετέχει στη μητροκτονία, τον οποίον υποδύεται με ορμή και φρεσκάδα ο νεαρός ηθοποιός Στρατής Χατζησταματίου.

Ο Ορέστης έχει επίσης υποστεί την απώλεια του πατέρα του και ζει με το βάρος της επιθυμίας για εκδίκηση. Ο ρόλος του Ορέστη είναι να εκτελέσει την μάνα του και να επιβάλει τη δικαιοσύνη.

Η αδελφική σχέση μεταξύ της Ηλέκτρας και του Ορέστης:

Η στιγμή της αποκάλυψης στην Ηλέκτρα από τον Ορέστη ότι είναι ζωντανός και σκοπεύει να πάρει εκδίκηση για το θάνατο του πατέρα τους σκοτώνοντας την ίδια τους τη μάνα, είναι στιγμή απόλυτης ανατροπής και έκπληξης για την Ηλέκτρα και αποδίδεται συγκλονιστηκά από την Λένα Παπαληγούρα και τον Στρατή Χατζησταματίου.

Τα μάτια της Παπαληγούρα γεμίζουν με έκσταση και απορία, καθώς οι ελπίδες της ηρωίδας για δικαίωση και εκδίκηση που φλόγιζαν μέσα της ξαφνικά παίρνουν σάρκα και οστά. Ο αδελφός της, που νόμιζε πως ήταν νεκρός, είναι ζωντανός και είναι εδώ για να επιτύχει αυτό που και η ίδια επιθυμεί τόσο πολύ.

Η αποκάλυψη αυτή γεννάει ένα μείγμα από χαρά, αγωνία και ανυπομονησία στο εσωτερικό της Ηλέκτρας, καθώς γνωρίζει ότι η στιγμή της εκδίκησης πλησιάζει και ότι οι αδικίες θα αποκατασταθούν και μεταφέρεται στους θεατές μέσω ενός εκρηκτικού υποκριτικού delirium της ηθοποιού, που μαγεύει τους πάντες.

Η έννοια της εκδίκησης, της δικαιοσύνης και του πένθους. Οι χαρακτήρες της Ηλέκτρας, του Ορέστη και της Κλυταιμνήστρας αποτελούν αντιπροσωπευτικά παραδείγματα των διαφορετικών αντιδράσεων στο πένθος και στην αδικία. Μέσω αυτής της δραματουργικής σύγκρουσης, ο Σοφοκλής προβάλλει την ανθρώπινη ψυχολογία και τη σύγκρουση χαρακτήρων.

Και οι δύο αυτοί ήρωες βιώνουν το πένθος, την αγανάκτηση και την απώλεια που προκλήθηκε από την πράξη της Κλυταιμνήστρας. Η εκδίκηση γίνεται η μοναδική λύση που αναγνωρίζουν για να αντιμετωπίσουν και να ξεπεράσουν την αδικία και το πένθος που φέρουν μέσα τους. Η εκτέλεση της μητροκτονίας αποτελεί μια πράξη ακραίας αυτοθυσίας, καθώς αναγκάζονται να αναλάβουν το βάρος της εκδίκησης και της φρίκης που συνεπάγεται η δολοφονία της ίδιας τους της μητέρας.

Στο έργο “Ηλέκτρα” του Σοφοκλή, η αδελφική αγάπη των χαρακτήρων τονίζεται με εξαιρετικό τρόπο. Ειδικά σε αυτή την παράσταση, η αδελφική σχέση απεικονίζεται με μια “ερωτική” διάσταση, προσδίδοντας έναν επιπλέον πυρήνα πολυπλοκότητας στην ιστορία.

Στο έργο “Ηλέκτρα” του Σοφοκλή, η αδελφική αγάπη των χαρακτήρων τονίζεται με εξαιρετικό τρόπο. Ειδικά σε αυτή την παράσταση, η αδελφική σχέση απεικονίζεται με μια “ερωτική” διάσταση, προσδίδοντας έναν επιπλέον πυρήνα πολυπλοκότητας στην ιστορία.

Η “ερωτική” διάσταση της αδελφικής σχέσης αποκαλύπτει τον βαθύτερο πόνο των ηρώων. Οι συναισθηματικοί δεσμοί ανάμεσα στα δύο αδέλφια, που ταυτόχρονα είναι σχεδόν “ερωτικοί” και απαγορευμένοι, δημιουργούν μία συναρπαστική ένταση και εσωτερική σύγκρουση.

Η απεικόνιση αυτής της ερωτικής διάστασης μας προκαλεί να αναρωτηθούμε για την φύση των ανθρώπινων συναισθημάτων και των σχέσεων. Αναδεικνύεται η ικανότητα του θεάτη να αντιμετωπίσει τις πολυπλοκότητες της ανθρώπινης ψυχής και να αντιληφθεί την αληθινή φύση της αγάπης και της ανάγκης για σύνδεση.

Η σκηνοθεσία της παράστασης από την Λίλλυ Μελεμέ βασίζεται στην αιχμηρή και σύγχρονη μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα και καταφέρνει να αποδώσει με έναν γοητευτικό και σαφή τρόπο την έννοια της εκδίκησης, της δικαιοσύνης και του πένθους που χαρακτηρίζει το έργο “Ηλέκτρα” του Σοφοκλή.

Έτσι, ο θεατής πρέπει να δει αυτή την παράσταση για να εξερευνήσει τις διαφορετικές πτυχές των συναισθημάτων, των σχέσεων και των αντιθέσεων που απασχολούν τους χαρακτήρες. Η ενσυναίσθηση και η αμφιλεγόμενη φύση της αγάπης προσφέρουν μια συναρπαστική και συναισθηματικά φορτισμένη εμπειρία που αναζητά την κατανόηση και τη συμπόνια του θεατή.

Η σκηνοθεσία:

Η σκηνοθεσία της παράστασης από την Λίλλυ Μελεμέ βασίζεται στην αιχμηρή και σύγχρονη μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα και καταφέρνει να αποδώσει με έναν γοητευτικό και σαφή τρόπο την έννοια της εκδίκησης, της δικαιοσύνης και του πένθους που χαρακτηρίζει το έργο “Ηλέκτρα” του Σοφοκλή.

Η σκηνοθέτιδα επιλέγει να δημιουργήσει μία παράσταση με διαχρονική ρετρό γοητεία, η οποία απαλύνει την ένταση και τα διλήμματα που αντιμετωπίζουν οι ηρωίδες και οι ήρωες του έργου. Ο γυναικείος και τρυφερός χορός και οι μελωδίες του Σταύρου Γασπαράτου βοηθούν στην αποσυμπίεση της έντασης που δημιουργούν οι συγκλονιστικές ερμηνείες των ηθοποιών. Αυτή η σκηνοθετική επιλογή συνδυάζει μια θηλυκή ρετρό αισθητική με μια σκοτεινή και αιχμηρή ομορφιά που συνδέεται με τη βία.

Επιπλέον, η σκηνική επιλογή της Μικαέλας Λιακατά με τις κοίλες και τις κάθετες γραμμές δημιουργεί ένα μοναδικό αισθητικό αποτέλεσμα. Αυτή η σκηνογραφική ατμόσφαιρα συμβάλλει στην δημιουργία μιας ιδιαίτερης αισθητικής εμπειρίας. Μαζί με την επιλογή του ποιητή να μην παίρνει θέση και απλά να αποδεικνύει την αντίθεση μεταξύ εκδίκησης και συμπόνιας για τις ενέργειες των άλλων, η παράσταση προσφέρει μια πολυπλοκότητα στη συνύπαρξη αυτών των αντιφατικών στοιχείων που παρουσιάζονται στο έργο.

Η σκηνοθέτιδα επιλέγει να δημιουργήσει μία παράσταση με διαχρονική ρετρό γοητεία, η οποία απαλύνει την ένταση και τα διλήμματα που αντιμετωπίζουν οι ηρωίδες και οι ήρωες του έργου. Ο γυναικείος και τρυφερός χορός και οι μελωδίες του Σταύρου Γασπαράτου βοηθούν στην αποσυμπίεση της έντασης που δημιουργούν οι συγκλονιστικές ερμηνείες των κύριων ηθοποιών.

Συνολικά, η σκηνοθεσία της Λίλλυ Μελεμέ συνδυάζει την αιχμηρή φύση του έργου με μια γοητευτική αισθητική και επιλέγει σκηνογραφικά στοιχεία που προσφέρουν μια μοναδική αισθητική εμπειρία.

Η Χρυσόθεμις:

Η Εριέττα Μανούρη ερμηνεύει με εξαιρετικό τρόπο τον ρόλο της Χρυσόθεμις, την αδελφή της Ηλέκτρας. Με την ερμηνεία της η ηθοποιός αναδεικνύει απόλυτα την αντίφαση της ηρωίδας που αποδύεται σε σχέση με την αδελφή της Ηλέκτρα, καθώς αυτή επιλέγει τον δρόμο της συνδιαλλαγής και της άμβλυνσης των χασμάτων, ενώ αντιμετωπίζει την αδελφή της πότε με αδελφικό ενδιαφέρον, αγωνία και αγάπη και πότε με αντιπαράθεση και σύγκρουση.

Η ερμηνεία της Εριέττας Μανούρη αναδεικνύει έξοχα τη διένεξη και τη σύγκρουση των δύο αδελφών και προσφέρει στους θεατές με γοητεία και ερμηνευτική σαγήνη το αντίπαλο ρόλο της Ηλέκτρας… μας προσφέρει την Χρυσόθεμις.

Ο Παιδαγωγός και ο Αίγισθος:

Τέλος, ο Ιωάννης Παπαζήσης ερμηνεύει επίσης εξαιρετικά τον ρόλο του παιδαγωγού στην παράσταση. Με την ερμηνεία του, αποτυπώνει τον χαρακτήρα του παιδαγωγού με αυθεντικότητα και έμφαση στην αξιοπιστία και τη σοφία του.

Ο Παπαζήσης καταφέρνει να δημιουργήσει έναν παιδαγωγό που είναι παρόν και προσεκτικός στις ανάγκες των ηρώων, ενώ ταυτόχρονα αποπνέει έναν αέρα αρχοντιάς και αυστηρότητας. Με την ερμηνεία του, αποδίδει τη σοφία και την εμπειρία του χαρακτήρα, παρέχοντας στήριξη και καθοδήγηση στους άλλους χαρακτήρες.

Η παρουσία του Ιωάννη Παπαζήση ως παιδαγωγού στην παράσταση εμπλουτίζει τη δραματική αφήγηση και προσφέρει μια προοπτική εκτός από τις κεντρικές συγκρούσεις των άλλων ηρώων. Με τον ρόλο του, συμβάλλει στην ανάδειξη και την ενίσχυση των θεμάτων που αναπτύσσονται στο έργο, προσφέροντας μια ισορροπημένη προσέγγιση και μια διαφορετική πτυχή της αφήγησης.

Tέλος πολύ καλός είναι και στον ρόλο του Αίγισθου ο ηθοποιός Δαυίδ Μαλτέζε, ο οποίος παραθέτει μία ωραία και στιβαρή και ερμηνεία.

Επίλογος: 

Ο Σοφοκλής επιδιώκει να αναδείξει την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και της ανθρώπινης φύσης, αποφεύγοντας την απλοϊκή δικαίωση ή απόρριψη των ηρώων του έργου. Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στο κοινό να αναμετρηθεί με τα ερωτήματα, τις αντιθέσεις και τις αποφάσεις που αντιμετωπίζουν οι χαρακτήρες, αφήνοντας ανοιχτές πιθανότητες ερμηνείας και συνειδητοποίησης.

Έτσι, ο θεατής που παρακολουθεί αυτή την παράσταση θα βρεθεί αντιμέτωπος με την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, τις εσωτερικές αντιθέσεις και τις δυσκολίες της πρόκλησης και της αποδοχής της πραγματικότητας. Αυτή η παράσταση προσφέρει μια ευκαιρία για πνευματική αναζήτηση και ανατροφοδότηση, καθώς καλεί τον θεατή να εξερευνήσει τις πολλαπλές πτυχές του ανθρώπινου πάθους, του πένθους, του μίσους, του χρέους και της αγάπης.

Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι η παράσταση της “Ηλέκτρας” υπό τη σκηνοθεσία της Λίλλυ Μελεμέ και με τις εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών προσφέρει μια εμπειρία θεατρικής τέχνης που αξίζει να αναζητήσει ο θεατής. Μέσα από την αιχμηρή σκηνοθεσία, τη μοναδική αισθητική, τον επιλογές στη σκηνογραφία και τις εκπληκτικές ερμηνείες, η παράσταση αποτυπώνει τον πόνο, τη δίνη της εκδίκησης και τον πολυδιάστατο χαρακτήρα των ηρώων του έργου. Η αναμέτρηση των αντιφατικών συναισθημάτων, η διαχείριση των εσωτερικών αντιθέσεων και η αποτύπωση της ανθρώπινης πάθησης προσφέρουν μια συναρπαστική θεατρική εμπειρία. Ο κόσμος πρέπει να δει αυτή την παράσταση γιατί προσφέρει μια ευκαιρία να βιώσει τη μεγαλειότητα του αρχαίου ελληνικού θεάτρου μέσα από μια γοητευτική προσέγγιση. 

✒ Κριτική: Αναστάσιος Νέστορας

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία ΛΙΛΛΥ ΜΕΛΕΜΕ
Μετάφραση ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ
Μουσική ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΑΣΠΑΡΑΤΟΣ
Σκηνικό ΜΙΚΑΕΛΑ ΛΙΑΚΑΤΑ
Κοστούμια ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΥΡΜΑ
Κίνηση ΚΙΚΗ ΜΠΑΚΑ
Φωτισμοί ΜΕΛΙΝΑ ΜΑΣΧΑ
Βοηθός σκηνοθέτη ΠΑΡΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΣ

Βοηθός ενδυματολόγου α’: ΕΙΡΗΝΗ ΓΕΩΡΓΑΚΙΛΑ

Βοηθός ενδυματολόγου β’: ΛΥΔΙΑ ΤΡΑΝΤΑ

Φωτογραφίες ΕΛΙΝΑ ΓΙΟΥΝΑΝΛΗ

Δ/νση – Οργάνωση Παραγωγής ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ
Οργάνωση περιοδείας ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΠΑΛΛΑ

Παραγωγή

Ars Aeterna | Θέατρο του Νέου Κόσμου | 5 η Εποχή Τέχνης

Παίζουν

Ηλέκτρα ΛΕΝΑ ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑ
Ορέστης ΣΤΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΣΤΑΜΑΤΙΟΥ
Κλυταιμνήστρα ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΜΟΥΤΑΦΗ
Παιδαγωγός ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ
Χρυσόθεμις ΕΡΙΕΤΤΑ ΜΑΝΟΥΡΗ
Αίγισθος ΔΑΥΙΔ ΜΑΛΤΕΖΕ
Πυλάδης ΠΑΡΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΣ

Χορός

ΦΙΟΝΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, ΗΒΗ ΝΙΚΟΛΑΙΔΟΥ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΝΤΑΝΤΑΜΗ, ΔΑΝΑΗ ΠΟΛΙΤΗ,
ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ ΡΕΓΚΟΥΚΟΥ, ΑΡΕΤΗ ΤΙΛΗ

Βρείτε μας στα social media του StellasView:

Facebook: https://www.facebook.com/Stellasview/

Instagram: https://www.instagram.com/stellasview.gr/

Youtube: https://www.youtube.com/c/StellaPerpera/

Twitter: https://twitter.com/StellaPerpera/

Διαβάστε επίσης

MY ART DEKA HAIR & MORE
NASIA HOUVARDA ARTWORK
Περί Αναστάσιος Νέστορας 251 Άρθρα
Γεια σας, είμαι ο Τάσος εκπαιδευτικός πληροφορικής και φίλος των τεχνών γενικότερα. Στο stellasview ασχολούμαι εθελοντικά με το στήσιμο και τη συντήρηση της ιστοσελίδας, ενώ ενίοτε αρθρογραφώ κυρίως εκφέροντας γνώμη για θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές.

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.