«Ορέστης/Ευριπίδης» του ΚΘΒΕ Κριτική για την πρεμιέρα του έργου 12/7 στο θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης.

Σε ένα σχεδόν κατάμεστο Θέατρο Δάσους 2,500 χιλιάδες θεατές παρακολούθησαν στις 12/7 την πρεμιέρα του «Ορέστη» του Ευριπίδη που ανέβασε το ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή του, Γιάννη Αναστασάκη και σε μετάφραση του ποιητή Γιώργου Μπλάνα.

Τον ρόλο του “Ορέστη” υποδύεται ο Χρίστος Στυλιανού, της “Ηλέκτρας” η Ιωάννα Κολλιοπούλου, του “Τυνδάρεως”ο Κώστας Σαντάς, της “Ελένης” η Δάφνη Λαμπρόγιαννη, του “Πυλάδη” ο Δημήτρης Μορφακίδης και του “Μενέλαου” ο Χριστόδουλος Στυλιανού.

Ο Γιάννης Αναστασάκης μας προσφέρει μια τολμηρή και αρτίως διαβασμένη σκηνοθεσία του έργου, ξεπερνώντας με επιτυχία τους σκοπέλους της “άκαμπτης και πολυδιατυπωμένης” κλασικής απόδοσης, φέρνοντας έτσι τον αναγκαίο ανανεωτικό αέρα που απαιτεί ένα επαναλαμβανόμενο εγχείρημα. Έτσι, αναζητώντας την κωμικότητα μιας απόλυτα μιαρής πράξης και των παράλογων καταλογισμών της που ερείδονται  όχι στην ελεύθερη ατομική βούληση, αλλά στην απαίτηση των θεών, αναγιγνώσκει και σκηνοθετεί ένα δράμα με αρκετά κωμικά στοιχεία που το μετατρέπουν σε ιλαροτραγωδία, σε ένα θρίλερ με τη σοφή κατανόηση της αναπόφευκτης κωμικότητάς του.

Ο Χρίστος Στυλιανού υποδύεται τον Ορέστη  πατώντας σταθερά πάνω στη βάση προηγούμενων ρόλων του στο ΚΘΒΕ, αλλά και με τον αέρα του καινούργιου ρόλου. Έτσι ο «Ορέστης» του έχει κάτι από το τραύμα και την ευαισθησία του «Κρίστιαν» στην «Οικογενειακή Γιορτή», κάτι από την ηγετική σκληρότητα του «Ετεοκλή» στο «Επτά επί Θήβας» και κάτι από τη στωικότητα του «Ντάννυ» στα «Ορφανά». Μας δίνει συνεπώς έναν άρτιο και πολυδιάστατο Ορέστη με ολόκληρη την ψυχοσυναισθηματική μετάπτωσή του από την τρέλα των Ερινυών και το σκοτάδι των τύψεων, στην αποφασιστική διάθεση του να επικοινωνήσει το δίκαιο των πράξεών του στους Αργείους, στη στωική αποδοχή της τιμωρίας του και του επικείμενου αφανισμού του, στη μετατροπή του ξανά σε δίκαιο φονικό εκδικητή της Ελένης, ως τη μοιραία μεταμόρφωσή του σε λυτρωμένο και παθητικό δέκτη των θεϊκών βουλήσεων.

“‘Άρρωστο πλάσμα ο άνθρωπος. Τρελαίνονται στα χέρια του οι λέξεις και τα πράγματα.” 

Στο ύψος της καταπληκτικής ερμηνείας του Στυλιανού στάθηκε και η Ιωάννα Κολλιοπούλου (Ηλέκτρα), σε μια τοποθέτηση του ρόλου της που έκλινε περισσότερο προς τη σφαίρα της κωμωδίας παρά της τραγωδίας. Επίσης, έξοχες ήταν τω όντι και οι ερμηνείες του έμπειρου ηθοποιού Κώστα Σαντά (Τυνδάρεως) και του Δημήτρη Μορφακίδης (Πυλάδης).

“Η ζωή μου, το πάθος μου, η αγάπη μου είσαι, αδελφέ μου. Ορέστη λεν το σώμα και την ψυχή μου…” 

Το σκηνικό του Γιάννη Θαβώρη εμπνευσμένο και λειτουργικό εξυπηρετεί απόλυτα τη σκηνοθετική γραμμή. Ένας πάλαι πότε ένδοξος και νυν διαλυμένος οίκος ξεπροβάλλει, ένα γιαπί κατεστραμμένων και αφανισμένων ανθρώπων που βαυκαλίζονται με την ιδέα πως είναι ακόμη ζωντανοί, ενώ μια περίκλειστη αυλή-φυλακή τους περιβάλλει με την κορδέλα σήμανσης να οριοθετεί και να επισημαίνει την αναπόδραστη αλήθεια πως: το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον.

Η μουσική του Μπάμπη Παπαδόπουλου φώτιζε τις λεπτές αποχρώσεις των ηρώων, μετατρέποντας σε στιγμές το έργο σε μια ροκ όπερα, εμβαθύνοντας έτσι το συναίσθημα του κωμικοτραγικού και του παράλογου της τραγωδίας.

 

Δημοσκόπηση: πόσο σας άρεσε ο Ορέστης του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΚΘΒΕ Γιάννη Αναστασάκη;

Επιλέξτε και πατήστε VOTE

Λίγα λόγια για το έργο: 

Η τραγωδία βασίζεται επάνω στους γνωστούς μύθους των δεινών του βασιλικού οίκου των Ατρειδών. Ο Ορέστης, με την ηθική συναυτουργία της αδελφής του Ηλέκτρας έχει μόλις φονεύσει τη μητέρα τους Κλυταιμνήστρα, καθώς και τον εραστή της και μετέπειτα άνδρα της Αίγισθο, ώστε να τους εκδικηθεί για τον φόνο του πατέρα τους Αγαμέμνονα, που συντελέστηκε μετά τη θριαμβευτική επιστροφή του στο Άργος από τον Τρωικό πόλεμο.

Ο Ορέστης λοιπόν κατατρεγμένος από τις Ερινύες, βρίσκεται άρρωστος, φάντασμα του αλλοτινού εαυτού του να τον περιποιείται η Ηλέκτρα, που κλαίει και οδύρεται για τα βάσανα τους με τη σύμπραξη του χορού. Τα δύο αδέλφια γνωρίζοντας πως η μιαρή τους μητροκτονία έχει ξεσηκώσει τον λαό του Άργους εναντίων τους, προστρέχουν προς βοήθεια στον θείο τους Μενέλαο και στην ωραία Ελένη που έχουν μόλις φτάσει στο Αργός.

Δυστυχώς, έπειτα από το βαρύ κατηγορώ του παππού τους Τυνδάρεω και την απόφαση του Άργους για τη θανάτωση των μητροκτόνων Ορέστη και Ηλέκτρας, ο Μενέλαος δεν προσφέρει ουσιαστική βοήθεια στα ανίψια του.

Κάτω, ωστόσο, από τον επικείμενο αφανισμό των δύο αδελφών, ο καρδιακός φίλος του Ορέστη ο Πυλάδης συλλαμβάνει το σχέδιο να δολοφονήσουν μαζί τη γυναίκα του Μενέλαου την Ελένη, υπαίτια του Τρωικού πολέμου και όλων των μετέπειτα δεινών τους, να πυρπολήσουν το παλάτι και να απαγάγουν την κόρη του Ερμιόνη, ώστε να τον εκβιάσουν να για να τους βοηθήσει.

Το σχέδιο του Πυλάδη μπαίνει σε εφαρμογή… Στο τέλος, ως από μηχανής θεός ο Απόλλωνας, αυτός που έδωσε τον χρησμό, ανακοινώνει πως η Ελένη τελικά δε σφάχτηκε από τους δύο νέους, καθώς αναλήφθηκε και θεοποιήθηκε στον Όλυμπο και πως ο Ορέστης πέπρωται να  λείψει για ένα διάστημα, ενώ μόλις επιστρέψει θα αθωωθεί από τον Άρειο Πάγο. Του ανακοινώνεται επίσης πως πρόκειται να παντρευτεί την Ερμιόνη, ενώ ο Πυλάδης την Ηλέκτρα. Τέλος, τόνιζε ότι όλα γίνανε με τη θεία βούληση και έτσι συμφιλιώθηκαν όλοι.

Κριτική: Νέστορας Αναστάσιος


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας
Σκηνοθεσία: Γιάννης Αναστασάκης
Σκηνικά-Κοστούμια: Γιάννης Θαβώρης
Μουσική: Μπάμπης Παπαδόπουλος
Κίνηση: Αλέξης Τσιάμογλου
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Μουσική διδασκαλία: Νίκος Βουδούρης
Boηθός σκηνοθέτη: Σαμψών Φύτρος
Βοηθός Σκηνογράφου: Ελίνα Ευταξία
Φωτογράφιση παράστασης: Τάσος Θώμογλου
Οργάνωση Παραγωγής: Marleen Verschuuren
ΔΙΑΝΟΜΗ (με αλφαβητική σειρά) 
Ιωάννα Κολλιοπούλου: Ηλέκτρα
Δάφνη Λαμπρόγιαννη: Ελένη
Νικόλας Μαραγκόπουλος: Αγγελιοφόρος
Δημήτρης Μορφακίδης:  Πυλάδης
Δημοσθένης Παπαδόπουλος:  Απόλλωνας
Μαριάννα Πουρέγκα: Ερμιόνη
Κώστας Σαντάς: Τυνδάρεως
Χρήστος Στέργιογλου: Τρώας
Χριστόδουλος Στυλιανού: Μενέλαος
Χρίστος Στυλιανού: Ορέστης
Χορός: Ελευθερία Αγγελίτσα, Μομώ Βλάχου, Στελλίνα Βογιατζή, Αναστασία Εξηνταβελόνη, Παυλίνα Ζάχρα, Μαρία Κωνσταντά, Χριστίνα Παπατριανταφύλλου, Μαρία Πετεβή, Ελίνα Ρίζου, Εύη Σαρμή, Χριστίνα Χριστοδούλου, Στυλιανή Ψαρουδάκη.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ
ΙΟΥΛΙΟΣ
  • Πέμπτη 12 & Παρασκευή 13 – Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους (4ο Φεστιβάλ Δάσους) – ΠΡΕΜΙΕΡΑ (με αγγλικούς υπέρτιτλους)
  • Παρασκευή 20 & Σάββατο 21 – Κύπρος, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου (Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος)
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
  • Παρασκευή 3 & Σάββατο 4 – Επίδαυρος, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου (Φεστιβάλ Αθηνών  & Επιδαύρου) (με αγγλικούς υπέρτιτλους)
  • Τρίτη 7 & Τετάρτη 8 – Πάτρα, Ρωμαϊκό Ωδείο (Φεστιβάλ Πάτρας – Θεσμός Αρχαίου Δράματος)
  • Παρασκευή 10 – Ολυμπία, Θέατρο Φλόκα
  • Κυριακή 12 – Δελφοί, Θέατρο Φρύνιχος
  • Σάββατο 18 – Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων (Διεθνές Φεστιβάλ Φιλίππων & Θάσου)
  • Τετάρτη 22 – Δωδώνη, Αρχαίο Θέατρο Δωδώνης
  • Σάββατο 25 – Δίον, Αρχαίο Θέατρο Δίου (47ο Φεστιβάλ Ολύμπου)
  • Τετάρτη 29 – Ελευσίνα, Παλαιό Ελαιουργείο (Φεστιβάλ Aισχύλεια 2018)
  • Παρασκευή 31 – Παπάγου, Κηποθέατρο Παπάγου (Φεστιβάλ Δήμου Παπάγου-Χολαργού)
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
  • Κυριακή 2 – Βύρωνας, Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη» (Φεστιβάλ «Στη σκιά των βράχων»)
  • Τετάρτη 5 – Ηλιούπολη, Θέατρο Άλσους Ηλιούπολης «Δημήτρης Κιντής» (Φεστιβάλ Ηλιούπολης 2018)
  • Παρασκευή 7 – Γαλάτσι, Ανοιχτό Θέατρο Άλσους Βεΐκου
  • Πέμπτη 13, Παρασκευή 14, Σάββατο 15 & Κυριακή 16 – Θεσσαλονίκη, Βασιλικό Θέατρο (με αγγλικούς υπέρτιτλους)

 

 

Σχετικά Άρθρα

5 thoughts on “«Ορέστης/Ευριπίδης» του ΚΘΒΕ Κριτική για την πρεμιέρα του έργου 12/7 στο θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης.

Add yours

  1. Αγαπητέ κ.συντάκτη του άρθρου θα ήθελα να σας κάνω ευθέως μια ερώτηση… Τα παιρνετε από καπου; Συγχωρήστε μου τη λαϊκή φρασεολογία αλλά διαβάζοντας την κριτική έτσι απλά και λαϊκά μου δημιουργήθηκε η απορία. Αποτέλεσμα αυτής της τόσο ωραίας παράστασης που παρουσιάζετε ήταν το πιο υποτονικό χειροκρότημα που ακούστηκε ποτέ σε πρεμιέρα ειδικά στο “Δάσους”. Πολλοί από τους 2500 θεατές, ειδικά στο άνω διάζωμα, απ’όπου και την παρακολούθησα μουδιασμένο έως και δυσαρεστημένο. Ψίθυροι από παντού και ένας σωρός από αρνητικά σχόλια. Χέρια ασάλευτα. Κακοπαιγμένο και ανεδαφικό το εγχείρημα μιας πρόχειρης σκηνοθετικής προσέγγισης. Μερικοί άνθρωποι είναι περισσότερο παραγωγικοί όντας διοικητικά στελέχη καθήμενοι στο γραφείο τους. Ένας Ορέστης άνευ λόγου υπερβολικός και το λιγότερο μονότονος στον λογο του.Ανυπαρκτη μουσική. Συνθέσεις και ενορχηστρώσεις που ταιριαζαν περισσοτερο σε παιδική παρασταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ορχομενού εμπευσμένες από άλλες δεκαετίες και επηρεασμένες από το μέτρ του synthesizer Ζακ Ιακωβίδη παρά σε ένα τέτοιο εγχείρημα. Στα θετικά η Ηλέκτρα που δεν στάθηκε απλά στο ύψος ενός καταπληκτικού (?) αλλα κατα τ’αλλα “κοντού” Ορέστη και ο κ.Στέργιογλου ως Τρώας που θεωρώ ότι παρέδωσε μαθήματα επαγγελματία ηθοποιού και άξιζε της αναφοράς σας. Κρίμα που αυτό θα παιχτεί και στην Επίδαυρο!

  2. Συμφωνώ απόλυτα με τον προλαλήσαντα!!! Τα πέρνει αυτός ο κριτικός ή πρέπει να πιει το γάλα του και να ξεκουραστει;;; μια απο τις φρικτοτερες παραστασεις που εχω δει στη ζωή μου και με ενα επίσης υποτονικό χειροκρότημα…μια προσβολή για την Επίδαυρο στις 4/8/18 και μια οικονομική μου καταστροφη αν βάλουμε και την βενζίνη!!!

  3. Συμφωνώ απόλυτα με τον προλαλήσαντα!!! μία πολυ κακη παράσταση με ένα επίσης υποτονικό χειροκρότημα στην Επίδαυρο 4/8/18 Τζάμπα η βενζίνη που έκαψα να πάω!!!

  4. Συμφωνώ απόλυτα με τον προλαλήσαντα!!! μία πολυ κακη παράσταση με ένα επίσης υποτονικό χειροκρότημα στην Επίδαυρο 4/8/18 Τζάμπα η βενζίνη που έκαψα να πάω!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑