Λάμπρος Κτεναβός: «Όλοι χρειαζόμαστε το θέατρο, αλλά αυτό δε μας χρειάζεται όλους»

Ο ταλαντούχος ηθοποιός Λαμπρος Κτεναβός μίλησε στο stellasview.gr και στον Ευθύμιο Ιωαννίδη με αφορμή την παράσταση «Τόσο κοντά» του Πάτρικ Μάρμπερ, σε παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζηβανού, στην οποία υποδύεται με θαυμαστό τρόπο τον Νταν.

Πότε πρωτοήλθες σε επαφή με το θέατρο, τι ήταν αυτό που σε οδήγησε να ακολουθήσεις τη συγκεκριμένη πορεία στον χώρο της τέχνης;

Πρώτη φορά που μύρισα το θέατρο ήταν κάπου στην ηλικία των 10, όταν η αδερφή μου έπαιξε στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου στην ηλικία των 6 στο πλευρό της Άννας Φόνσου. Τα χρόνια πέρασαν, εγώ έκανα άλλα πράγματα ακολούθησα άλλο δρόμο και κάπου στα 20 βρέθηκα στο υπόγειο του θεάτρου τέχνης και είδα μία παράσταση με την Κάτια Γέρου. Τότε συνειδητοποίησα ότι το θέατρο είναι το μόνο επάγγελμα με το οποίο θα μπορούσα να ασχοληθώ!!! Πήγα στο εργαστήρι του Ευδόκιμου Τσολακίδη και λίγο αργότερα έδωσα εξετάσεις και μπήκα στο Εθνικό θέατρο. Από τότε δε σταμάτησε ποτέ το δέσιμο και αγάπη με την τέχνη του θεάτρου!

Υποδύεσαι με αναμφίλεκτη δεξιοτεχνία τον «Dan», του εικονοκλαστικού θεατρικού έργου «Closer» του βραβευμένoυ καλλιτέχνη Patrick Marber. Ποια είναι εκείνα τα χαρακτηριστικά της γραφής του, τα οποία σε κέντρισαν και κατ΄επέκταση σε έπεισαν να δεχτείς να υποδυθείς στη σκηνή τον ήρωά του;

Διαβάζοντας το έργο καταλαβαίνεις ότι ο Μάρμπερ είναι ένας σπουδαίος αρχιτέκτονας θεατρικών έργων, ένας άνθρωπος σύγχρονος με γνώσεις και επηρεασμένος από πολλούς και σημαντικούς θεατρικούς συγγραφείς. Κατάγεται από μία χώρα με μακρά και μεγάλη θεατρική παράδοση!!!! Το στοιχείο που τον κάνει ξεχωριστό είναι ότι έφτιαξε ένα έργο που δεν κουνάει το δάχτυλο στον θεατή, αλλά ωθεί τον ίδιο τον θεατή να κουνάει το δάχτυλο στον διπλανό του! Ακόμα πρόσεξα την αγάπη που τρέφει για τον άνθρωπο από τον τρόπο που δικαιολογεί κάθε κίνηση των χαρακτήρων… Σαν “ψυχολόγος” άκουσε τους χαρακτήρες του και τους άφησε να αναπτυχθούν έτσι ώστε βλέποντας το έργο να μπορείς να ταυτιστείς και εσύ μαζί τους. Έφτιαξε ένα έργο που κάθε φορά που παίζω είναι διαφορετικό… ξεκινάς και κάθε μέρα γεννιέται και κάτι καινούργιο. Προσπάθησε να αναδείξει και να δικαιολογήσει τον σύγχρονο άνθρωπο και το ψυχισμό του και τα κατάφερε!!!

Πώς αντέδρασες, τι ένιωσες όταν πρωτοδιάβασες το έργο;

Όταν διάβασα το έργο ξετρελάθηκα γιατί συνειδητοποίησα ότι διάβαζα ένα σύγχρονο κείμενο με όλα τα στοιχεία των μεγάλων συγγραφέων αυτό με έκανε να νιώσω πάρα πολύ όμορφα και μου έδωσε την ελπίδα ότι το σύγχρονο θέατρο έχει πολλά να δώσει!!!

Ο Dan, αντιπροσωπεύει τον μέσο ανασφαλή, ρομαντικό και φοβισμένο κατά βάθος ερωτικό κυνηγό που ανικανοποίητος καθώς είναι, δε διστάζει να επιδείξει κάθε ώρα και στιγμή την έντονη σεξουαλικότητά του. Ο σύνδεσμος που ανέπτυξες με τον ήρωα, υποδυόμενός τον στη σκηνή, επηρέασε θα έλεγες τον τρόπο της σκέψης σου;

Δε με επηρέασε απλώς, με τσάκισε! Από την πρώτη στιγμή που καταπιάστηκα με αυτό το έργο σκέφτομαι κάθε φορά τι ζητάω και τι απαιτώ από τους άλλους. Όχι γιατί λεκτικά μπορεί να πληγωθείς, αλλά γιατί μέσα από την απάντηση πραγματικά συνειδητοποιείς ποιος είσαι και πόσο εσύ έχεις κάνει λάθη μέσα σε αυτό το αλισβερίσι. Πλέον μάλιστα δεν προσέχω τι θα απαντήσω, αλλά τι θα ρωτήσω…

Παίζεις, να υπογραμμίσουμε υπό τις οδηγίες του Πέτρου Ζηβανού, ενός πολύ έμπειρου και καταξιωμένου σκηνοθέτη πλάι σε πολύ καλούς ηθοποιούς του χώρου. Η εμπειρία αυτή τι γεύση σου έχει αφήσει;

Ο Πέτρος Ζηβανός και οι συνάδελφοί μου από την πρώτη στιγμή με αγκάλιασαν. Αυτό με βοήθησε να εξελιχθώ και να αναπτυχθώ παρόλο που ήμουνα μακριά από τη βάση μου, την Αθήνα είμαι πολύ χαρούμενος! Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους!!!

Σε μια εποχή όπου η ενασχόληση με την τέχνη είναι ένας τομέας που δεν μπορεί να υποσχεθεί σταθερότητα και ικανοποιητικές οικονομικές απολαβές, ως καλλιτέχνης από πού πιστεύεις ότι πηγάζει αυτή η στροφή των νέων σε σπουδές, όπως το θέατρο για παράδειγμα;

Κάποτε το θέατρο είχε απόσταση από την κοινωνία και δεν μπορούσε ο καθένας να ασχοληθεί με αυτό… με την πάροδο, ωστόσο, των χρόνων ο κόσμος ήρθε πιο κοντά. Το θέατρο μπήκε στο σπίτι του και έκανε έτσι τους πάντες να νομίζουν ότι το ξέρουν και ότι μπορούν να ασχοληθούν μ αυτό!!! Η τέχνη αυτή έχει αυτό το χαρακτηριστικό νομίζεις ότι είναι εύκολη… αλλά είσαι γελασμένος!!! Πολλοί ξεκινάνε, λίγοι συνεχίζουν και ακόμα πιο λίγοι κλείνουν το κύκλο τους ως ηθοποιοί… Ευτυχώς δηλαδή! Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ένα πτυχίο ή μια παράσταση σου δίνει το τίτλο του ηθοποιού, λάθος. Ο τίτλος του ηθοποιού έρχεται αφού πεθάνεις και το “χειρότερο” δε θα το μάθεις ποτέ! Εδώ σε θέλω κάβουρα αυτό το ξέρουν τα “παιδιά”! Από την άλλη καταλαβαίνω πως γοητεύεται κάποιος από αυτήν την τέχνη, αλλά αυτό είναι το ξεχωριστό με το θέατρο: όλοι το χρειαζόμαστε, αλλά αυτό δε μας χρειάζεται όλους!

Η τέχνη και πιο συγκεκριμένα το θέατρο πιστεύεις πως μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, να αφυπνίσει συνειδήσεις;

Κάθε άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του θα πρέπει να νιώθει ότι αυτό που κάνει μπορεί να αλλάξει εν μέρει η εξολοκλήρου τον κόσμο!!! Ως καλλιτέχνες ένα οφείλουμε… να πετάμε σπόρους όπου βρεθούμε και σταθούμε ακόμα και στο τσιμέντο όπως είπε κάποτε και ένας συνάδελφος… Με αυτόν τον τρόπο ίσως δεις λουλούδια αργότερα!!!

Αυτήν την περίοδο βρίσκεσαι στη Θεσσαλονίκη. Ποια είναι ή σχέση σου με την πόλη και το κοινό της;

Όσο κι αν σου φαίνεται παράξενο όλο αυτό τον καιρό που βρίσκομαι εδώ δεν πρόλαβα να δω πολλά πράγματα από τη Θεσσαλονίκη λόγω φόρτου εργασίας και επειδή έπρεπε να βρίσκομαι και στην Αθήνα. Βέβαια από παλαιότερες επισκέψεις μου σε αυτήν την πόλη μπόρεσα και τη θαύμασα για τα καλά!!! Παρότι ο κόσμος δε με ξέρει, οι Θεσσαλονικείς με αγκάλιασαν και συνομίλησαν μαζί μου!!!

Ολοκληρώνoντας τη συνέντευξη, η παράσταση τελειώνει με τους ήρωες να βρίσκονται σε ένα μεταιχμιακό για τη σχέση τους σημείο και το κοινό να καλείται να προβάλλει κάθε φορά ό,τι προσδοκά, αναφορικά με την τύχη τους. Ποια πιστεύεις πως θα είναι η κατάληξη του Dan;

Ο Νταν είναι ένα πρόσωπο ένας χαρακτήρας ο οποίος δεν μπορεί να ζήσει το παρόν είναι ένας χαρακτήρας που είναι κολλημένος στο παρελθόν είτε κάνει σχέδια για το μέλλον… Αυτό είναι κάτι που θα του βγει σε κακό; Πιστεύω ότι μετά από το θάνατο της Άλις, ο Νταν σαν χαρακτήρας ζει και ξαναζεί το ίδιο πράγμα σαν μία εφιαλτική λούπα!!! “Είναι αυτός που μέσα στα βιβλία ψάχνει να βρει το φως της αλήθειας, μα η αλήθεια του κρύβει τα δύο του μάτια και ενώ το φως αυτός ποθεί το ίδιο αυτό φως με φως τον τυφλώνει και όταν πια βρει το φως του θα έχει γεράσει και θα έχει το φως του χάσει!!!” (Shakespeare)

Συνέντευξη: Ευθύμιος Ιωαννίδης

Ευχαριστώ πολύ τον Λάμπρο Κτεναβό για την ενδιαφέρουσα συνομιλία μας και την προσήνειά του και του εύχομαι καλή επιτυχία στην καλλιτεχνική του πορεία.

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Τόσο κοντά» θα βρείτε εδώ

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑