ΤΟ ΑΜΘ και η «ΤΕΧΝΗ» ΡΕΣΙΤΑΛ ΠΙΑΝΟΥ του ΦΟΙΒΟΥ ΦΙΛΚΑ

ΡΕΣΙΤΑΛ ΠΙΑΝΟΥ του ΦΟΙΒΟΥ ΦΙΛΚΑ

Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2018 και ώρα 20:00

Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (Φουαγιέ Μουσείου),

 ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Η Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «ΤΕΧΝΗ», στο πλαίσιο των κοινών εκδηλώσεών της με το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης με τίτλο, “ΤΟ ΑΜΘ ΚΑΙ Η «ΤΕΧΝΗ»”, διοργανώνει το ρεσιτάλ πιάνου του  νέου πιανίστα, Φοίβου Φίλκα, με έργα J. S. BACH  L. v. BEETHOVEN  F. CHOPIN   F. LISZT, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (Φουαγιέ Μουσείου), την Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2018 και ώρα 20:00.

Το πρόγραμμα του ρεσιτάλ που θα ερμηνεύσει ο Φοίβος Φίλκας, εστιασμένο προσεκτικά σε τέσσερα -ιδιαίτερης σημασίας- έργα για πιάνο (με αποκορύφωμα την φημισμένοι Σονάτα σε σι ελάσσονα, S. 178 του, F. LISZT),  συγκροτούν ένα πιανιστικό παζλ από ιδιαίτερες στιγμές της εξέλιξης της πιανιστικής τέχνης από την εποχή του Μπαρόκ, έως τον Ρομαντισμό.

Με δύο έργα, στο πρώτο μέρος του ρεσιτάλ, τα οποία ανήκουν στην χωρία της επιτομής μιας διαλεκτικής σχέσης μεταξύ έργων για πιάνο χαρακτηρισμένα ως «η Παλαιά και η Κενή Διαθήκη της πιανιστικής τέχνης» (βλ. J. S. BACH πρελούδια και Φούγκες από τοΚαλώς  Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο” και L. v. BEETHOVEN 72 σονάτες για πιάνο), και τα δύο ρομαντικά έργα του δευτέρου μέρους, ο πιανίστας φιλοδοξεί  να αποτυπώσει σχέσεις εξέλιξης, αλλά και διαφορές στο ύφος και στην φόρμα (βλ. έργα F. CHOPIN και F. LISZT), πάντα μέσα στην ενιαία πνευματική ατμόσφαιρα τριών διαφορετικών περιόδων της παραδομένης λόγιας μουσικής.

Απώτερος στόχος του ρεσιτάλ του Φοίβου Φίλκα, η ανάδειξη εκλεκτικών συγγενειών φόρμας και περιεχομένου, αλλά και αντιθέσεων στην ιστορική τους εξέλιξη,  όλων των έργων του προγράμματος,  με  ένα προσωπικό ύφος ερμηνείας, το οποίο αναζητά την «πιστότητα» της παρτιτούρας.

https://www.amth.gr/news/amth-kai-i-tehni-15 

ΡΕΣΙΤΑΛ ΠΙΑΝΟΥ του ΦΟΙΒΟΥ ΦΙΛΚΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 Α΄ ΜΕΡΟΣ

  1. S. BACH: Πρελούδιο και φούγκα σε λα ελάσσονα, BWV 865, από το “Καλώς  Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο” (Τεύχος Ι)
  2. v. BEETHOVEN: Σονάτα αρ. 3 σε ντο μείζονα, opus 2                                               
  1. Allegro con brio
  2.                                               Adagio

                                                III.       Scherzo: Allegro

  1.                                             Allegro assai

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ   15΄

Β΄ ΜΕΡΟΣ
  1. CHOPIN: Σπουδή αρ. 11 σε λα ελάσσονα, opus 25 “Winter wind”
  1. LISZT: Σονάτα σε σι ελάσσονα, S. 178

Lento assai – Allegro energico – Grandioso – RecitativoAndante sostenuto Quasi adagio Allegro energico Stretta quasi presto  Presto Prestissimo Andante sostenuto Allegro moderato Lento assai

 ΦΟΙΒΟΣ ΦΙΛΚΑΣ: Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Άρχισε να μελετά πιάνο σε ηλικία 4,5 ετών με την κα Φωτεινή Παπαδοπούλου. Σε ηλικία 9 ετών εισάγεται –μετά από εξετάσεις– στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης (Κ.Ω.Θ.), στη σχολή πιάνου στην τάξη της κας Βικτωρίας Βικτωράτου απ` όπου αποκτά το 2010 Δίπλωμα Πιάνου, με βαθμό Άριστα παμψηφεί και Β΄ Βραβείο.

Λαμβάνοντας μέρος τρεις φορές στον μεσογειακό διαγωνισμό «Jugend Musiziert», του γερμανικού κράτους, διακρίθηκε στην κατηγορία Συνοδεία Πιάνου: 1ο βραβείο (Ρώμη 2004), και κατηγορία Μουσική Δωματίου:  1ο βραβείο (Αλεξάνδρεια 2009), 2ο βραβείο (Μιλάνο 2010).

Το 2006 απεφοίτησε με άριστα από το Αμερικανικό Κολέγιο Θεσσαλονίκης (ΑΝΑΤΟΛΙΑ) και εισήχθη στο τμήμα Φυσικής της σχολής Θετικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Τον Νοέμβριο του 2009, μετά από διαδικασία ακροάσεων, επελέγη να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην ετήσια συνάντηση των μουσικών ακαδημιών της Μεσογείου (ECUME), στη Δαμασκό της Συρίας όπου και συμμετείχε σε ρεσιτάλ και συναυλίες μουσικής δωματίου, παρακολουθώντας παράλληλα, κύκλο σεμιναρίων στην μουσική ακαδημία της πόλης.

Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια πιάνου με τους, B. Ringeissen, C. Katsaris, Δ. Τουφεξή, M. Kellig, S. Senkov, P. Galdo, Μ. Αστεριάδου κ.α.  Το ρεπερτόριο του καλύπτει ένα ευρύ φάσμα έργων για πιάνο όλων των μουσικών περιόδων, από την προκλασική έως τη σύγχρονη σημερινή εποχή, καθώς και έργα μουσικής δωματίου.

 Έχει δώσει ρεσιτάλ και συναυλίες μουσικής δωματίου στη Ρώμη, στο Μιλάνο, στο Έσσεν, στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας στη Θεσσαλονίκη  καθώς και σε

πολλές ελληνικές πόλεις.
Από το 2014 διδάσκει πιάνο και θεωρητικά στο Δημοτικό Ωδείο Έδεσσας, ενώ παράλληλα συνεχίζει τις μουσικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία (ΠΑ.ΜΑΚ.) στο τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης, (κατεύθυνση Πιάνου – τάξη κ. Ούβε Μάτσκε) και Ανωτέρων Θεωρητικών στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης (πτυχίο φούγκας – τάξη κ. Κώστα Τσούγκρα)

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΤΕΧΝΗ»

 Ένα κείμενο του Γ. Κορδομενίδη*

Στο τέλος του εμφυλίου, η Θεσσαλονίκη από πλευράς πολιτιστικής ζωής είναι, κατά τον χαρακτηρισμό του Γιώργου Βαφόπουλου, «έρημη χώρα», χωρίς κανέναν από τους οργανισμούς και τα ιδρύματα που αργότερα δημιουργούν στην πόλη άξια λόγου καλλιτεχνική ζωή και κίνηση. Ήδη όμως μέσα στην σκοτεινιά του πολέμου, ένα Εβραιόπουλο που κατάφερε να δραπετεύσει από το γκέτο της Θεσσαλονίκης και να μη χαθεί, όπως οι γονείς του και άλλοι περίπου 55.000 ομόθρησκοί τους, στο Μπιρκενάου και στο Αουσβιτς, οραματίζεται την ίδρυση ενός πολιτιστικού συλλόγου που θα λέγεται «Τέχνη» και θα αποτελέσει την ατμομηχανή για την ανάπτυξη της τοπικής καλλιτεχνικής ζωής. Το Εβραιόπουλο αυτό ήταν ο Μωρίς Σαλτιέλ, μοναχοπαίδι του Ισαάκ Σαλτιέλ και της Σάρας Σερέρο, είχε γεννηθεί το 1922 στη Θεσσαλονίκη (όπου και πέθανε το 1998) και σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ στην Αθήνα, ενώ νέος πήρε μαθήματα βιολιού και αργότερα θεωρητικά μαθήματα μουσικής.

Ίδρυση της «Τέχνης»

Το 1951 ιδρύεται η Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «Τέχνη», με πρωτοβουλία του Σαλτιέλ και των φίλων του Γιάννη Τριανταφυλλίδη και Μιχάλη Τσιτσικλή. Ο πρώτος αφιερώνεται στην εδραίωση του σωματείου και στην προώθηση των σκοπών του, για χάρη των οποίων εγκαταλείπει το 1970 το εμπορικό κατάστημα που διατηρούσε στην οδό Βηλαρά. Από το 1951 μέχρι το 1981 (με εξαίρεση την περίοδο 1961 – 1965) θα διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου της «Τέχνης», αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας της, αναδεικνυόμενος σε βασικό μοχλό της μακροχρόνιας και πετυχημένης δραστηριότητάς της. Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ο Σαλτιέλ θα αφιερώσει τη ζωή του και τις πνευματικές του δυνάμεις (αλλά και μέρος της περιουσίας του) ώστε να δημιουργηθούν μόνιμοι θεσμοί όπως: μουσικοί διαγωνισμοί, το Κρατικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, μουσεία τέχνης, περιοδικές εκθέσεις πλαστικών τεχνών στη βορειοελλαδική ενδοχώρα, διάφορα εργαστήρια (θεατρικό, μουσικό, φωτογραφικό), η Σχολή Καλών Τεχνών, η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης». Με πρωτοβουλία του δημιουργήθηκε η Συντονιστική Επιτροπή Εκπολιτιστικών Σωματείων Β. Ελλάδος, με σημαντική αν και όχι ευρύτερα γνωστή προσφορά στην τόνωση της καλλιτεχνικής κίνησης στην περιφέρεια. Διετέλεσε επίσης μέλος διοικητικών συμβουλίων του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, ενώ δημοσίευσε σειρά διεισδυτικών άρθρων για τα πολιτιστικά προβλήματα της Θεσσαλονίκης.

Είναι αλήθεια ότι μια σχηματική σκιαγράφηση, όπως αυτή, της ζωής και της δραστηριότητας ενός ανθρώπου δεν αρκεί για να αναδείξει το μέγεθος της σπάνιας, πολύχρονης και κυρίως ανιδιοτελούς προσφοράς του.

Εύστοχα ο Γιώργος Κεχαγιόγλου χαρακτηρίζει αυτόν τον συλλογικό τόμο «οφειλή […] στον άνθρωπο με το μικρό δέμας, τα αστραφτερά μάτια και την αεικίνητη παρουσία, ο οποίος ανάλωσε όλη του τη νηφάλια ζωή στην Εταιρεία που αγαπούσε σχεδόν παθολογικά, και ο οποίος ξοδεύτηκε στους αγώνες και στην αγωνία για τη δημιουργία και στήριξη καλλιτεχνικών οργανισμών και φορέων μέσα στη γενέθλια πόλη του και στον βορειοελλαδικό της περίγυρο, μοχθώντας για την πολιτισμική προκοπή της Θεσσαλονίκης μέσα στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα».

Γι’ αυτόν τον ταγμένο φιλότεχνο γράφουν άνθρωποι που συνεργάστηκαν ή διασταυρώθηκαν μαζί του, δημιουργώντας ένα ψηφιδωτό πορτρέτο όπου δεσπόζει η λέξη «προσφορά»: Ρ. Αλαβέρα, Μ. Δημητριάδης, Γ. Θυμής, Α. Κοντογεωργίου, Γ. Λεωτσάκος, Π. Μουλλάς, Θ. Μουσόπουλος, Α. Μπαλτάς, Ν. Νικονάνος, Ν. Παπανδρέου, Χ. Πολυζωίδης, Κ. Πολυζωίδου – Σούρβαλη, Δ. Σαλτιέλ, Γ. Σκαμπαρδώνης, Β. Τοκατλίδου, Α. Τσατσάκου, Δ. Φατούρος, Ντ. Χριστιανόπουλος, Π. Πίστας. Αναδημοσιεύονται ακόμη κείμενα των Ν. Μπακόλα, Γ. Λυκούδη, Γ. Σκαμπαρδώνη και Γ. Κεχαγιόγλου.

Συγκεντρώνονται επίσης δημοσιευμένα κείμενα του ίδιου. Ωστόσο, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αποσπάσματα από ανέκδοτο βιβλίο του: συναρπαστικές σελίδες για τα παιδικά του χρόνια, τους γονείς του, τους φίλους του, τη σχέση του με τη μουσική αλλά και τα σπαρακτικά γράμματα της μητέρας του στα χρόνια 1942 – 1943, δηλαδή αφότου ο ίδιος φυγαδεύτηκε από το γκέτο μέχρι τη μέρα που η μητέρα του οδηγήθηκε στο τρένο για το στρατόπεδο εξόντωσης Μπιρκενάου στην Πολωνία.

Αν κάποτε γραφεί η ιστορία της πολιτιστικής ζωής της Θεσσαλονίκης στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, ένα κεφάλαιό της θα πρέπει να τιτλοφορείται «Μωρίς Σαλτιέλ».

  • Ο κ. Γιώργος Κορδομενίδης είναι εκδότης – διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού «Εντευκτήριο».

 

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑